In de schemering op de Luxemburgse smokkelpaden
We ontmoeten smokkelaars en douanebeambten langs de grens, luisteren naar hun anekdotes en zwerven 's nachts door de donkere bossen. Een spannende, gezinsvriendelijke avondwandeling en een bijzondere enscenering die het verleden tot leven brengt.
Het gaat snel schemeren op de binnenplaats van de Kulturmillen in Beckerich, in het westen van Luxemburg. Op slechts een paar kilometer van de Belgische grens heeft onze groep zich verzameld; we trekken onze jassen aan en bevestigen de hoofdlampen voor een avontuurlijke avond. Als de schemering is ingevallen, gaat onze groep onder leiding van Jos Goergen op weg langs de grens tussen Luxemburg en België voor een avond vol speciaal geënsceneerde optredens die ons terugbrengen naar een tijd waarin smokkel hier hoogtij vierde.
Grens of levensader?
We steken een houten brug over boven een vochtig, moerassig gebied. In het kniehoge gras dat zachtjes ritselt, springen kleine kikkers tevoorschijn uit het moeras. Als je even stilstaat, hoor je het ruisen van het gras in de wind en het zachte klotsen van het water onder de planken. Terwijl de lucht donkerder wordt en een diep donkerblauwe kleur krijgt, is het tijd om het bos in te lopen.
Wij volgen de onzichtbare grens waarvan Jos ons vertelde dat het “vroeger een levensader richting het dorp was”. Het was een bewuste beslissing om deze wandeling tijdens de avondschemering te plannen. Dat maakt allemaal deel uit van het concept. Door de schaduwen luister je aandachtiger, en de zon leidt je niet af van de verhalen. Bovendien: Wie smokkelt er nu op klaarlichte dag?
