© Pancake! Photographie

Open and Diverse De verhalenverzamelaar

5 minutes

De stad, haar podium

Voor theaterregisseuse Anne Simon is alles een podium. Binnen en buiten: Overal rollen. Overal rekwisieten. De ideeën voor haar producties zijn altijd binnen handbereik. Ze laat zich inspireren tijdens wandelingen door haar stad Luxemburg.

We ontmoeten Anne Simon voor het café "Interview" voor, uiteraard, een interview. We willen haar leren kennen en de stad met haar (her)ontdekken. Voor de kroeg staan bistrotafels. Aan een daarvan: de kunstenares. Ze zit voorovergebogen. Een sigaret gloeit tussen haar vingers. Haar slanke benen zijn gekruist. Ze richt haar blik op iets in de verte. De houding alsof ze, als een havik, op het punt staat toe te slaan. In een paar seconden zal ze het object van haar verlangen te pakken hebben. Volledige concentratie. Maar waarop? Ze is zeker niet op zoek naar voedsel, zoals een roofvogel. Dat hoeft niet. Een dampende cappuccino staat voor haar neus. Met een koekje. Nee, ze zoekt iets anders. Ze zoekt naar situaties, mensen, handelingen, kunstobjecten en alledaagse voorwerpen die haar interesseren en inspireren. Die neemt ze in haar op en ademt ze als ideeën uit.

Mysterieuze paden

Het is leuk om naar haar te luisteren. En om naar haar te kijken! Haar enthousiasme wanneer ze vertelt. Met stralende ogen. En dansende handen. Haar kledingstijl is een artistieke mix van een gestreept broekpak met een stijlvol paars-roze joggingjack met drie strepen. Op haar hoofd in het blonde haar een jaren ’50 zonnebril. Modebewustzijn gecombineerd met understatement. Een roze notitieboekje ligt voor haar op tafel. Waarschijnlijk heeft ze die altijd bij zich. Ideeën vliegen zo langs je heen. Vangen!

"Stickers!" Ze roept het bijna uit van plezier, "Stickers geplakt op lantaarnpalen en op verdeelkasten. Cool! Ik zou er uren naar kunnen zoeken. Wie heeft dat motief daar neergezet? En waarom? Wat voor iemand was het? Ik bedenk dan hoe iemand moet zijn die aan een bepaald stickermotief voldoet. Wat is het verhaal? En dan ga ik op zoek. De volgende sticker met hetzelfde motief is vaak niet ver weg. Een vreemdeling leidt me zo op de bonnefooi door de stad."

Op haar speurtochten door de stad houdt ze haar ogen open. Wat haar opvalt is dat de openbare ruimte zoveel te bieden heeft. En zo weinig wordt gebruikt. Vooral in de stad. Mensen slapen in dozen, zitten in een doos om naar een andere doos hier in de stad te gaan en daarin te werken. Dan terug in de kleine doos om terug te keren naar de eerste doos. Daar zitten ze, moet ze toegeven, in de tuin en ontmoeten... in ieder geval geen vreemden. Dat is niet Anne's ding.

© Pancake! Photographie

Ze moet eropuit. In de stad. In de parken en speeltuinen. Je hoort hier veel talen. Hier zijn zij die weinig hebben. Geen eigen tuin. Maar wel veel vrienden. Wat een Babylonisch gebabbel van stemmen. Mensen leven, lachen en houden van deze plek. Een barbecue, geruzie, een verzoening. En daartussen loopt Anne Simon, de verhalenverzamelaar. Ze komt hier graag met haar zoontje. En hij komt graag in een tutu van tijd tot tijd. Dat vinden mensen hier leuk. Er gewoon zijn. Dansen tussen de bomen. En dan weer graafmachinist zijn.

„We don’t stop playing because we grow old – we grow old because we stop playing.“ Het gezegde van George Bernard Shaw is het motto op haar website. Ze houdt van mensen die iets durven, die experimenteren. Die de dingen op een speelse manier benaderen. Zoals de drie jongens van de Satori brouwerij, bijvoorbeeld. Davide, Joseph en Mathias hebben net een kleine brouwerij opgericht en zijn al bezig met de volgende stap: ze hebben een contract gekregen met de stad Luxemburg en mogen nu een paar maanden een pop-upbar runnen in het voormalige busstation "Charly's Gare". De jonge mannen, studenten architectuur en economie, staan op hun tenen en hijsen gasflessen uit de originele Ape die hun vervoermiddel is en dragen deze naar de kioskachtige kleine glazen bar. Naast hun eigen bier serveren ze lokale wijnen. De kaart is geïnspireerd op de barcultuur van Barcelona of Parijs.

Om deze video van derden te bekijken, moet je de cookies accepteren.

Theaterlucht

"Laten we naar het theater gaan!" Niet naar een voorstelling. Nee. Op het podium, in een werksetting We gaan het kleine Théâtre des Capucins binnen, het Kapucijnentheater. De lichttechnici zijn de verlichting aan het opzetten en programmeren voor een nieuwe productie. Doodse stilte. Een podiumruimte heeft iets speciaals. Hier dringen geen stadsgeluiden door. Geen daglicht. Het is muisstil. Aangenaam. Eenmaal weer buiten worden we overweldigd door het lawaai van de stad. Het was een andere wereld daarbinnen. Er staan vlaggenmasten voor het Kapucijnentheater. Kinderen joelen vrolijk en klimmen op de ijzeren palen. Ze merken niet hoeveel stickers erop geplakt zijn.

‘s Avonds ontmoeten we Anne Simon weer. We hebben een afspraak op de Corniche. De Corniche is een pad dat langs de hoge wallen boven de vallei van de Alzette loopt en wordt ook wel "het mooiste balkon van Europa" genoemd. In de duisternis lijkt de vallei onderaan nog dieper te liggen dan normaal. De oude ambachtshuizen met hun verlichte ramen zien eruit als een speelgoeddorp. In de verte schitteren de wolkenkrabbers op de Kirchberg.

In de biertuin "De Gudde Weather" heeft men een geweldig uitzicht op de lichtjes van de stad en het gemengde publiek. Bankiers zitten naast muzikanten, mensen in pak naast artiesten. Zelfs de tafels en stoelen zijn een mengelmoes, alsof ze willen zeggen: "Iedereen is welkom. Iedereen kan plaatsnemen." Nadat we de cocktails hebben geprobeerd (ze zijn goed!), willen we nog wat ronddwalen in het centrum. Ons laten drijven. De tekens volgen. Anne Simon’s hond draaft trouw aan haar zijde. Soms mag hij beslissen welke kant hij opgaat. We belanden in een steegje verlicht door lantaarns. "Het doet me denken aan de Lampionnennacht in Wiltz," zegt de regisseuse enthousiast, "het is een magisch festival. De hele stad is dan versierd met grote maar delicate werken van papierkunst, die 's nachts verlicht zijn en zo de stad betoveren."

© Pancake! Photographie
Om deze video van derden te bekijken, moet je de cookies accepteren.

Eilanden in de stad

Urban Outdoor. Buiten zijn - in de stad. Dwalen door steden. En altijd weer op zoek naar eilanden van rust. Een heuvel in de financiële wijk Kirchberg, in het kleine Edith Klein-stadspark de sculptuur van Bert Theis die lijkt op een jagershut en erom vraagt om beklommen te worden, het kasteel op haar favoriete speelplaats in het Park Belair vlakbij bij haar huis. In het park ineens een uitzicht op de oude vesting. Allemaal eilanden in de stad.

We voelen de zwoele zomeravondlucht. Stemmen in de verte. Hier en daar gelach. Vlarden van gesprekken. Wat speelt hier waar wij niets van af weten? Het geroezemoes wordt luider en wanneer we een hoek omslaan, zien we Charlie Chaplin op het openlucht bioscoopscherm recht voor het Groothertogelijk Paleis.

Een zomeravond in de hoofdstad. We vertrokken zonder bestemming of plan. En toch zijn we aangekomen.

© Pancake! Photographie
Om deze video van derden te bekijken, moet je de cookies accepteren.
Publieke parken

Gratis, in de open lucht en in het hart van de stad

5 resultaten
  • © Stephanie Scherrer - Comité Inspiring Luxembourg
    Park Kinnekswiss
    Park Kinnekswiss is een oase midden in de stad.
    Meer informatie
  • © Fonds Kirchberg
    Stadspark op de Kirchberg
    Het stadspark op de Kirchberg is ideaal om midden in de zakenwijk te ontspannen tussen glanzende gebouwen in verrassend ruim groen.
    Meer informatie
  • © LFT - Gauvin Lapetoule
    Park van de Drie Eikels
    Het park van het Musée Dräi Eechelen is vol geschiedenis, want op de achtergrond is het gelijknamige museum te zien, dat is gevestigd in een gerestaureerd en gedeeltelijk herbouwd deel van Fort Thüngen.
    Meer informatie
  • © LFT - Vanessa Migone
    Tony Neumanpark
    Het Tony Neumanpark in Luxembourg-Limpertsberg bezit een collectie beeldhouwwerken, waarvan enkele van de hand van zeer gerenommeerde Luxemburgse beeldhouwers.
    Meer informatie
  • © VDL David Laurent
    Park van Merl-Belair
    Het Park van Merl-Belair ligt op een boogscheut van het stadscentrum en is een favoriete ontmoetingsplek voor gezinnen met kinderen.
    Meer informatie

Ontdek de hoofdstad