© Pancake! Photographie

Outdoors Passion Ontdekkingsreis door het Groothertogdom

4 minutes

De grote vrijheid

Met het reismagazine "diariesof" hebben de twee globetrotters en selfmade publicisten Anabela en Jorge een ongepland succesverhaal geschreven. Vanuit Luxemburg verkennen ze de wereld per motorfiets. Ze namen ons mee op een rit door hun thuisland.

Groen omringt ons. Een waterval spettert. Jungle. We staan een beetje apart, observeren in stilte. Stralen zonlicht breken op het oppervlak van de waterval. Die man, is dat Tarzan? Horen we apen brullen in de verte? Zijn dat exotische geluiden? Of dromen we? De bereisde man, die niet Tarzan is maar er hier en nu erg op lijkt, en die door zijn pure charisma en de verhalen uit de hele wereld die hij in zijn denkbeeldige rugzak meedraagt het meertje met zijn open plek in het Guttland verandert in een regenwoudachtig tafereel, is Jorge Valente. Lang, krullend zwart haar. Een baard als Che Guevara. Motorbroek. Ontbloot bovenlichaam. Innemende lach.

© Pancake! Photographie

Hunnebour, een krachtige plek

De open plek met het meer waar we verblijven is de legendarische Hunnebour. Het water zou genezende krachten hebben. Natuurlijk persen wij moderne buitenlui het water door een filter alvorens het te drinken. Mogelijk wordt de legendarische geneeskracht er tegelijkertijd uitgefilterd. Maar een slokje uit de bron is nog steeds ongelooflijk verfrissend. En het verblijf op deze plek in de schaduw aan de rand van het bos doet hoe dan ook goed.

Naast de motor staat Tarzan Jorge zijn vrouw Anabela. Haar glimlach wordt vergezeld door duidelijke kuiltjes naast haar mondhoeken. Ze observeert het reilen en zeilen van haar partner in leven, liefde en werk met een mix van gereserveerdheid en amusement.

Ze zijn een koppel sinds 2004. Jorge (geboren in Luxemburg, Portugese roots) en Anabela, geboren in Portugal, werkten voor verschillende bedrijven toen ze in 2013 besloten een pauze in te lassen om op hun motor Latijns-Amerika te ontdekken.

Terug in Luxemburg leek het idee om terug te keren naar het bureau hen bijna onvoorstelbaar. Tegelijkertijd kwamen de oproepen van vrienden en kennissen om "iets" te maken van de foto's en verhalen die ze van hun reis meebrachten.

Om deze video van derden te bekijken, moet je de cookies accepteren.

No risk, no fun!

Ze zegden hun baan op en begonnen een crowdfunding campagne om een print magazine over hun reis naar Amerika te produceren. "diariesof" was geboren. Gekomen om te blijven. Zestien nummers zijn sindsdien in druk verschenen. Een verbazingwekkend succes als je kijkt naar de zeer concurrerende markt voor gedrukte tijdschriften. Als je de twee leert kennen, begrijp je dat succes bijna onvermijdelijk was.

Hun nieuwsgierigheid, enthousiasme en hartelijkheid (zelfs tegenover vreemden) werkt aanstekelijk. Tegelijkertijd zijn ze authentiek. Het project "diariesof" gaat niet in de eerste plaats over geld verdienen. Het gaat over verhalen vertellen. Over verbazing. Over de mensen. Na het opzeggen van hun baan zijn ze meteen op reis gegaan van Portugal via Azië naar Japan. Na 15 nummers uit de hele wereld, uit Georgië, Iran, Cuba en andere plaatsen, ontdekken ze in nummer 16 eindelijk de avontuurlijke regio voor hun deur. Ze hebben een tijdschrift gemaakt over Luxemburg.

© Pancake! Photographie

Ontmoetingen en andere avonturen

Terug naar de Hunnebour. Daarom zijn we hier. Anabela en Jorge tonen ons enkele van de plaatsen die ze bezochten op hun roadtrip door Luxemburg. Anabela en Jorge zijn ontdekkingsreizigers. Ze willen zich onderdompelen in de cultuur van een land. Natuurlijk laten ze zich imponeren door de geweldige natuur. Maar outdoorsport is niet hun ding. Ze hoeven niet te wandelen. Voor hen is de natuur geen sportveld, maar een ontmoetingsplaats. Ze kunnen niet genoeg krijgen van de mensen en volkeren die er te bezoeken zijn.

Culturele technieken, vooral oude, zijn ook iets om je over te verwonderen. Natuurlijk is iedereen onder de indruk als hij ziet hoe in archaïsch aandoende gebieden in Georgië druiven in enorme, in de grond ingegraven amforen van klei worden gegooid om er wijn van te maken zoals dat duizend jaar geleden gebeurde. Maar ook in Luxemburg is er vakmanschap dat werkt met oeroude technieken. Je hoeft alleen maar je ogen open te houden. Overigens kun je in Luxemburg ook de oude Georgische wijnpersmethode ervaren. Aan de Moezel. In Hëttermillen. Maar dat terzijde.

Tussen hel en hemel

In een onopvallend atelier aan de hoofdstraat in het dorpje Berdorf werkt glasblazer Pascale Seil al meer dan 20 jaar aan kunstwerken van mondgeblazen glas en handgemaakte, mooie voorwerpen voor dagelijks gebruik. Overal zie je martiale gereedschappen. De tangen waarmee het glas wordt bewerkt zien eruit als het martelarsenaal van een enge tandarts. Het hellevuur en de schoonheid van de kunstvoorwerpen staan dicht bij elkaar. Kleurrijke glazen bollen, als reusachtige ogen van gigantische fantasiewezens, iriserende draken misschien, staren ons schitterend aan. Oud vakmanschap ontmoet modern design. Dit is zeker een atelier om te bezoeken!

Slechts een paar honderd meter verder ligt de eigenlijke toeristische bestemming. Het bezoekerscentrum van de regio Müllerthal in Berdorf. Het is het vertrekpunt voor talrijke wandelingen in de bekende kloven van het kleine "Luxemburgse Zwitserland". Voor één keer stappen Anabela en Jorge van de motor af. Ze willen ons te voet de paden in de smalle rotskloven en over ijzeren hangbruggen laten zien, voordat het tijd is voor een stukje cruisen. De Luxemburgse wegen zijn perfect voor lange motortochten. Het asfalt is glad en het netwerk van tankstations is groot. Daarbij de typische lanen met hun witgeschilderde boomstammen. Bij Predigtstuhl (zie p.112) gaat Jorge behendig de bocht in. De motor suist langs de verticale rotswanden en verdwijnt in het dichte loofbos. Een paradijs voor easy rijders.

© Pancake! Photographie
Om deze video van derden te bekijken, moet je de cookies accepteren.

Ontdekkingen langs de weg

"We laten ons graag verrassen", vertelt Anabela. Zij is voornamelijk verantwoordelijk voor de teksten, terwijl Jorge de ontwerper en fotograaf is. "Als we onderweg zijn en er verschijnt bijvoorbeeld een uitkijktoren en het is niet echt duidelijk wat je te zien krijgt als je hem beklimt, dan stoppen we natuurlijk en we voelen een innerlijke dwang om het geheim te onthullen. Laten we de toren van Vianden’s pompcentrale nemen. Totaal onopvallend. En juist daarom is hij zo interessant voor ons. Waarom bouwt iemand hier een uitkijktoren? Er moet iets achter zitten. Zeker, het is geen klassieke toeristische attractie... maar ook een gebouw als dit - zoals dit kunstmatige meer dat zich plotseling voor je opent als je de trap oploopt: het maakt deel uit van de geschiedenis, de cultuur van een land. Het is interessant. En het is zonde als je het mist en er gewoon langs sjeest.”

Feesten zoals in de middeleeuwen

Toch wordt er verder gesjeesd. Namelijk naar Vianden. We laten het enorme kasteel, dat een absolute must-see is, letterlijk links liggen en rijden naar de achterkant van de kasteelheuvel, naar het restaurant "Beim Hunn".

Een overdekt barbecue restaurant in een vakwerkhuis. Dapper! De geur van hout, barbecue en open vuur hangt in de lucht. Daarnaast een spraakzame en zichtbaar trotse gastheer, die de gasten voortdurend vraagt om alles goed te bekijken. Maar wacht alsjeblieft niet te lang met het maken van de foto! De biefstuk moet gedraaid worden. De gasten hebben hem rauw besteld. Doe het alsjeblieft snel. Het vlees moet perfect zijn. À point. Terug aan tafel. De fotograaf is blij. De gastheer ook. Het gerecht: perfect tot in de puntjes.

© Pancake! Photographie