© Pancake! Photographie

The Good Life De Fëschmaart – dorp in een stad

4 Minuten

Een wijk op maat

De vismarkt, in het Luxemburgs ‘Fëschmaart’, is van oudsher een plaats waar druk handel werd gedreven. Vroeger met vis en kruiden, nu met handgemaakte producten op maat. Maar de vismarkt is meer: het is een dorp in de stad, waar handelaren en restauranthouders vol overgave voor een bijzondere sfeer zorgen.  

Sylvie Thoma, een veteraan van de ‘Fëschmaart’, kent hier al meer dan 40 jaar. "Moien!" roept ze naar voorbijgangers terwijl ze voor haar souvenirwinkel ‘Butteck Um Fëschmaart’ een kleine sleutelhanger rechtlegt. Deze kan als een waaier worden uitgevouwen en toont de mooiste uitzichten op het ‘Grand-Duché de Luxembourg’. Het ontwerp van de hanger is waarschijnlijk niet veel veranderd sinds de jaren tachtig en dat is precies wat de winkel van Sylvie zo charmant maakt. Hier hangen dicht naast elkaar echte klassiekers die herinneren aan vroegere uitstapjes met ouders en grootouders.

Om deze video van derden te bekijken, moet je de cookies accepteren.

Het dorp in de stad

"Ik heb zoveel vaste klanten aan wie ik regelmatig souvenirs uit Luxemburg zelfs naar huis stuur”, zegt Sylvie. Voor haar is de verkoop van souvenirs uit het Groothertogdom een erezaak. Dat besefte ze al toen ze hier rond haar vijfentwintigste in 1979 haar winkel opende. "De vismarkt is altijd als een dorp in de stad geweest, dat is het bijzondere hier", zegt ze. Mensen kennen elkaar, ze praten veel met elkaar. En zelfs de groothertog komt af en toe bij haar langs. "Een lieve man, de hele familie is geweldig!" zegt ze enthousiast.

De vismarkt is een knooppunt waar iedereen elkaar ontmoet, of het nu gaat om politici of handelaren, reizigers of plaatselijke bewoners. De markt ligt niet ver van de in de rotsen uitgehouwen vestingwerken, de kazematten. De vismarkt was vroeger het kruispunt van twee Romeinse wegen en maakt deel uit van het historische centrum van de oude stad die op de Werelderfgoedlijst van de UNESCO staat. Hier werden meer dan 1000 jaar geleden de eerste markten gehouden op het voorplein van het kasteel van de graaf. Het economische en sociale leven speelde zich af in de smalle straatjes. Tegenwoordig bevinden zich hier het Nationaal Museum voor Geschiedenis en Kunst (MNHA), de zetel van de Staatsraad (vergelijkbaar met de Eerste Kamer) en de duizend jaar oude Sint-Michielskerk.

© LFT - Roman Schonfeld

De oude klok van St. Michiel

Tot 2011 zorgden Franciscaanse nonnen voor hulpbehoevende mensen rond de Sint-Michielskerk en waren zij nauw verbonden met de plaatselijke bevolking. Als het oudste heilige gebouw van de stad is St. Michiel tegenwoordig een oase van rust in de drukke buurt. De kerk combineert romaanse, gotische en barokke architectuur en getuigt zo van een bewogen stadsgeschiedenis. Bij de ingang springt onmiddellijk een vitrine in het oog met een indrukwekkend uurwerk op een houten voet. Deze klok uit 1902 hing in de kerktoren tot het midden van de 20e eeuw. Het voormalige technische hart van de Sint-Michielskerk kan door bezoekers worden bewonderd. "En dat is geweldig, want het is de enige torenklok van dit formaat die je in Luxemburg van zo dichtbij kunt bekijken", zegt Georges Jungblut. De meester-horlogemaker heeft samen met zijn vrouw Nadine een juwelierszaak in de wijk Fëschmaart. En hij is degene die deze klok in 2019 in meer dan 400 uur met succes heeft gerestaureerd in opdracht van het stadsbestuur.

© Pancake! Photographie

Levensgenot en vakmanschap

Kennis maken met het verleden kun je ook door een bezoek te brengen aan galeriehouder Hans Fellner. De verschillende zalen en zaaltjes waar hij hedendaagse Luxemburgse kunst presenteert, lopen diep naar beneden naar het binnenste van de stad. "In principe is dit het voormalige geografische centrum van de historische vismarkt", legt de galeriehouder en stadssocioloog uit. Bij de renovatie van de kamers in de zachte zandsteen was het voor hem belangrijk dat oud en nieuw elkaar in evenwicht hielden. "In het algemeen worden we hier in onze kleine buurt altijd geconfronteerd met onze geschiedenis en spelen we hierop in", legt Fellner uit. Vlak ernaast heeft Alex Reding zijn kunstgalerie samen met zijn vrouw Véronique Nosbaum. De kunstwetenschapper en beeldhouwer houdt van de historische locatie, die tegelijkertijd zo levendig is. "Het is een cultureel spannende plaats. De buurt is ook mooi en druk, er zijn goede restaurants en cafés waar je tot diep in de nacht kunt uitgaan", zegt de kunstliefhebber, die ook een galerie in Brussel bezit.

© Pancake! Photographie

Stijlvol op maat gemaakt

Liefhebbers van klassieke mode vinden bij ‘Chapette’ vakmanschap en handwerk par excellence. De in Letland geboren Povilas Zaleskis is kleermaker, grafisch ontwerper en amateurfotograaf. Samen met zijn vrouw, die bij een van de instellingen van de Europese Unie werkt, woont hij al tien jaar in Luxemburg. "Ik hou van de rust hier. Mijn vijf kinderen kunnen opgroeien in een internationaal georiënteerd land, leren meerdere talen. Dat is ideaal", zegt hij enthousiast. Hij kwam naar de winkel omdat het concept hem beviel en hij Pascal Zimmer gewoon aansprak. Ongecompliceerd, als goede buren. Net als in een dorp.

Schuin daartegenover heet het motto ‘mooie stoffen op maat’. Bij interieurinrichter ‘Création d'Ambiances’ zorgen de twee eigenaressen Paola von Habsburg-Lothringen en Marisca de Changy er al meer dan 15 jaar voor dat klanten precies de juiste gordijnen, lampen of omtrekken voor hun zitmeubelen krijgen. "Er komen vaste klanten uit binnen- en buitenland; we verzenden ook veel", legt Paola von Habsburg-Lothringen uit. Op de bovenverdieping is er een groot atelier waar ze enerzijds kleermaken en anderzijds stofferen. "Het gebeurt allemaal hier, in het centrum van de stad," zegt Paola, niet geheel zonder trots. "In de hele straat wordt alles op de een of andere manier op maat gemaakt", voegt de interieurexpert er met een glimlach aan toe.

Om deze video van derden te bekijken, moet je de cookies accepteren.

Als een woonkamer

Ook kapper Vito d'Attoma houdt van de speciale flair. De in Luxemburg geboren Italiaan, wiens familie uit Perugia komt, heeft tot nu toe zijn hele beroepsleven hier in de vismarktbuurt doorgebracht. "De buurt hier is gewoon speciaal. Hij staat voor het traditionele Luxemburg, en de handelaren zijn hier net een grote familie!" zegt hij vol overtuiging terwijl hij met zijn kam zwaait.

Schuin tegenover, in het vintage café ‘Kaale Kaffi’, kan Mustafa Solak dit bevestigen. De in Turkije geboren kunstrestaurateur, die in Florence heeft gestudeerd, serveert een heerlijke sinaasappeltaart. Met het café ging voor de kunsthandelaar een droom in vervulling. "Mijn concept: vintage and more! Hier kom je op andere ideeën, veel mensen werken en lezen hier overdag, het is een beetje als een woonkamer", zegt Mustafa. Een blik in de kamer bevestigt dit. En iedereen heeft een glimlach op zijn lippen in de schijn van de ouderwetse lampen.

Je laten verwennen en je goed voelen, dat is ook het motto in het ‘Hôtel Parc Beaux-Arts’. Een klein, gezellig hotel met iets minder dan een dozijn suites, ook hier alles vol met kunst, voornamelijk van Luxemburgse kunstenaars. Oorspronkelijk waren hier drie meer dan 300 jaar oude herenhuizen, die zijn nu omgebouwd tot één huis. "Alles is volledig gestript, dat was veel werk", zegt eigenaar Marcel Goeres. Hij is een ‘oude rot’ in het Luxemburgse hotelwezen, vol passie en gastvrijheid, altijd op zoek naar nieuwe concepten om zijn liefde voor het land en de stad met iedereen te delen. Met ‘Hôtel Parc Beaux-Arts’ biedt hij samen met zijn team sinds 2005 een stimulerend, inspirerend en gastvrij boetiekhotel als toevluchtsoord midden in de oude stad. Marcel Goeres eet hier zijn ‘Wäinzoossiss’ van het traditionele ‘Vieux Luxemburg’-bord. Dit bekende wit-blauwe servies van Villeroy & Boch werd vroeger in de Rollingergrund in de hoofdstad gemaakt. Traditie is troef, zegt Marcel Goeres: "We houden hier absoluut vast aan de couleur locale!"

© Pancake! Photographie
Om deze video van derden te bekijken, moet je de cookies accepteren.

Een artistieke verjongingskuur

Een frisse wind en jong bloed: dat is waar Casino Display voor staat. Men heeft zijn intrek genomen in het voormalige kunsthuis 'Beim Engel’, dat zijn oorsprong in de Middeleeuwen heeft. Hier presenteren jonge kunstenaars hun werken, van schilderijen tot video-installaties. Hoe reageren de ‘oude Luxemburgers’ op het ‘nieuwe kunsthuis’? "Ze zijn meestal verrast, omdat ze het nog kennen van voor de renovatie, met oude tegels en een heel andere sfeer", zegt betrokken curator Nadina Faljic. Maar daarna overtuigt de diversiteit van het aanbod ze al snel. Wat maar weer eens bewijst: traditioneel en modern horen hier bij elkaar.

Om deze video van derden te bekijken, moet je de cookies accepteren.
© Eric Chenal

Meer artikelen: Op de museumsroute - Kunst als wandeling - Luxemburgs ‘MuseumSmile’

Door de korte afstanden in de hoofdstad kun je de musea al wandelend bezoeken. Zeven musea zijn onderdeel van de zogenaamde ‘MuseumSmile’.

Meer lezen